حمیدرضا برقعی

من خودم مرگ خودم را به خودم فهماندم مردهام! باز کمی درد در ابعادم هست..!...

وقتی حصار غربت من تنگ می شود هر لحظه بین عقل و دلم جنگ می شوداز بس فرار کرده ام از خویشِ خویشتن گاهی دلم برای خودم تنگ می شود......

مادرم کرده سفارش که بگو اول ماه بأبی أنت و أمی یا أباعبدالله ...

ای آینه هم صحبت من باش که دیریست بی سنگ صبـور است، دل تنگ صبورم...

تویی بهانه ام اما؛بهانه ای که ندارم گذاشتم سر خود را به شانه ای که ندارم...